เธอกลับมาก็เท่านั้น กลับมาเพื่อจะรื้อวันวาน
ที่เราเคยรักกันอย่างนั้นใช่หรือเปล่า
(อะไรๆใน ใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า)
จะกลับมาอีกใช่ไหม อยากจะกลับมาฟื้นหัวใจ
ที่ทำจนยับเยินวันนั้น ใช่หรือเปล่า
(จะทำยังไงๆ ก็คงไม่เหมือนตอน...)

ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อฉันฝืนฉันรั้งขอร้องเธอ
อย่าไป ร่ำร้องจะเป็นจะตายให้เธออย่าทิ้งฉัน
ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป
แต่เหมือนเธอไม่สนใจ ยื้อสักเท่าไร
แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ

อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมให้มาคบกันง่ายๆ
ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกันแล้ว ให้ฉันลืมง่ายๆ
เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย
อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมฉันดูว่าคงไม่ง่าย
อยู่ๆ จะย้อนก็เดินเข้ามาฉันเองก็คงจะ... รับ... ไม่ไหว
ให้จบกันไป ให้มันง่ายๆ เหมือนเดิม 

******* สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ทุกวันนี้ ใช่สิ่ง ที่เรารักมันหรือเปล่า*********

หลายครั้งที่เรากำลังสับสนกับสิ่งที่ทำอยู่ ว่าเราชอบมันจริงๆหรือเปล่า

    เฝ้าถามตัวเองตลอดว่าเราชอบมันหรือเปล่านะ หรือว่าแค่ทำไปงั้นๆ

แต่บางทีเราก็มีคำตอบสำหรับคำถามตัวเอง ด้วยความรู้สึก

    เรากำลังสนุกกับสิ่งที่เราทำ ทำแล้วมีความสุขจัง

เราจึงรู้ว่า เรารักที่จะทำสิ่งที่กำลังทำอยู่

หลายคนรอบตัวเราฝืนทำในสิ่งที่พวกเค้าไม่ได้รัก ทุกๆวัน

อึดอัด เหนื่อยหน่าย เบื่อ ไม่สนุกและไม่มีความสุข

ลองรู้สึกถึงความรู้สึกของตัวเองที่กำลังทำงานของตัวเองอยู่

เราจะรู้ได้เลยว่า เราควรจะย้ายหัวใจของเราไปอยู่กับงานที่เราชอบมั้ย

****ความรู้สึกรักในงานนี่แหละ คือมือของตัวเอง ที่จะปั้นดาวของเรา***

หากยังหามือของตัวเองไม่ได้ ก็ไม่สามารถปั้นฝันปั้นดาวได้

ถึงดินจะเหนียวซักแค่ไหน ขอแค่เรามีมือคือหัวใจที่รักในงานที่ทำ

ดาวสวยงามย่อมอยู่ไม่ไกลเกินกว่าที่เราจะเอื้อมถึง

เชื่อเหอะ ทุกคนมีมือที่เรียกว่าหัวใจ

เพียงแต่เรายังไม่คิดที่จะค้นหามัน

ปล่อยให้มือนั้น ยังด้วนหาย ไม่ได้อยู่กับตัวเอง

เซง