Worasak's profileyou are oxide my PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 25

    ความรัก กับ ความลับ

    ความลับ. . .ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
    ความรัก. . .จำได้ว่ามักเป็นสีชมพู

    ความลับ. . .ต้องกระซิบข้างๆหู
    ความรัก. . .อาจรับรู้ด้วยหัวใจ 

    ความลับ. ..ต้องมีการวางแผน
    ความรัก. . .จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่

    ความลับ. . .ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป
    ความรัก. . .ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม 

    ความลับ. . .ฟังแล้วอาจสงสัย
    ความรัก. . .มักไม่มีคำบรรยายหรือคำถาม

    ความลับ. . .ต้องเก็บให้ดีนี่คือนิยาม
    ความรัก. . .อาจไม่ต้องมีคำจำกัดความมาปะปน 

    ความลับ. . .จะไม่บอกให้ใครรู้
    ความรัก. . .แค่ให้ได้ฟังอยู่ก็สุขล้น

    ความลับ. . .เข้าไปมากจะวกวน
    ความรัก. . .แค่อยู่ในใจสักคนก็เพียงพอ
    June 20

    ขำขำ

       โทรเลขถึงแม่
              "ขอเงินซื้อชุดใหม่ ชุดที่มีใส่เที่ยวกับแฟนครบหมดแล้ว" จากลูก

              โทรเลขถึงลูก
              "หาแฟนใหม่ ใส่ชุดเดิม" จากแม่

             
    (เออ จริงด้วย...ฮิๆๆ)
     


              หมอแนะนำคนไข้นอนไม่หลับว่า "พอเอนหลังลงนอน ก็เริ่มนับไปเรื่อยๆ"

              "เคยทำแล้วครับแต่ไม่ได้ผล คือว่าผมเป็นนักมวยเก่า พอนับถึงเก้าก็สะดุ้งตื่นทุกที"


               "ขอนัดคุณหมอหน่อยครับ หมู่นี้ผมหน้ามืดบ่อยๆ ไม่รู้มีปัญหาเรื่องความดันหรือเปล่า"  

               "วันศุกร์หน้าบ่ายสองนะคะ"  

               "นานยังงั้นเชียวหรือ ขอเป็นวันสองวันนี้ไม่ได้หรือ"  

               "ไม่ได้จริงๆ ค่ะ คิวแน่นมากเลยค่ะ ต่อให้มีคนยกเลิกนัด อย่างมากก็เร็วขึ้นวันสองวันเองค่ะ"  

               "ง้านเลยเรอะ... เออ...แล้วนี้ถ้าเกิดผมตายก่อนจะถึงวันนัดจะทำไงดีฮึ"  

               "กรุณาโทรมาแจ้งด้วยนะคะ จะได้เลื่อนคิวคนข้างหลังมาแทนคุณได้ค่ะ!!!"  

               "......"

              (อย่างเอ๋อ ฮ่ะๆๆๆ)


              ชายหนุ่มอ่านหนังสือพิมพ์ พบเรื่องของนักแสดงสาวสวยแต่งงานกับนักกีฬาที่มีชื่อเสียงโด่งดังแต่ไอคิวต่ำเหลือหลาย เขาจึงหันไปพูดกับภรรยาว่า

              "ทำไมผู้ชายโง่ๆ ถึงได้เมียสวยนะ"

              "จะเพราะอะไรก็ช่างเถอะ แต่ขอบคุณนะที่ชม" ภรรยากล่าว


               "พ่อครับๆ" ลูกชายตะโกนจากในสวน "รถถูกขโมย"  

               "เห็นไหมว่าใครเอาไป "  

               "เห็นครับ "  

               "จำหน้าได้ไหม "  

               "จำไม่ได้ แต่ผมจดทะเบียนรถเราไว้แล้ว"


              "แม่คะ หนูตัดสินใจแล้วว่า! จะไม่แต่งงานกับจอห์น"

              "อ้าว ทำไมล่ะลูก" แม่ถามด้วยความประหลาดใจ

              "หนูเพิ่งรู้ว่าเขาไม่นับถือศาสนาอะไรเลย และไม่เชื่อว่ามีนรกด้วย"

              "ไม่ต้องห่วงหรอกลูก แต่งงานกับเขาเถอะ เพราะอยู่กินกันไปเขาก็จะรู้เองว่านรกมีจริง"


              คู่แต่งงานใหม่เพิ่งจะถูกส่งตัวเข้าห้องหอ

              "น้องมีเรื่องจะสารภาพค่ะ" เจ้าสาวหมาดๆ บอก

              "น้อง เคยผ่านผู้ชายมาแล้ว"

              "ไม่เป็นไรหรอกพี่เข้าใจ" เจ้าบ่าวหมาดๆ ปลอบ

              "พี่ก็เคยผ่านผู้ชายมาแล้วเหมือนกัน..."

    เข้าใจอะไรมากขึ้น

       มาตอนนี้ก็เรียนอยู่ปีสุดท้ายของหลักสูตรแล้ว ถึงแม้ว่าจะติดอยู่อีกหลายวิชาก็ตามวิชาหินๆทั้งนั้น วิชาไหนที่อยู่นอกภาค และที่ไม่บังคับ กว. ผ่านหมด จะไม่ผ่านก็ที่เค้าบังคับกันนี่แระ ด็อกลอยมาเลย เทอมนี้ก็ต้องทำโปรเจ็คอีก มั่วมากๆเลย วิชาที่ลงเทอมนี้ก็คำนวญหมดทุกวิชา จะไหวมั้ยเนี่ย
       รู้แล้วว่าวิศวะมันยากจริงๆๆคนโง่แบบเราคิดมาเรียนได้ไง เซงๆๆๆๆๆๆๆๆเรียนมาแล้วด้วยจะเปลี่ยนก็ไม่ได้ ดันไปรักมันแล้วซิ เปลี่ยนก็ไม่ได้อีก อยากบอกน่ะว่ารักกับสาขาวิชาที่เรียนมา รักมากด้วยแต่ความรักก็ทำให้เราตาบอด(แล้วจะอ่านหนังสือยังไง)555+
       ตอนนี้ก็ใกล้ส่งหัวข้อโปรเจ็คแล้ว ยังไม่ได้เริ่มทำเลย สอบมิดเทอมก็อีกไม่กี่สัปดาห์ เรียนยังไม่ถึงไหนเลย จะสอบอีกแระ จะรีบไปไหนกันนักหนาเนี่ย
       
    June 16

    เห้อ.................เซงจิต

       เซงจิต จิตป่วน จิตทราม จิตไม่ดี จิตสกปรก จิตจริต จิตๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
       ของของเราเราจะให้ใครมันก็สิทธ์ของเราใครจะมาบังคับเราได้ แต่ดันคนรับมาบอกว่าเราไม่เต็มใจให้ แล้วแบบนี้จะให้ทำไง เซงจิตเลยคับพี่น้อง
       I don't know. OZZY OSBOURNE ไปหาฟังน่ะเพลงพี่เค้ามันส์จริงๆๆ
    June 14

    เหนื่อยมากมาย

                   เคยรู้สึกเหนื่อยกับบางสิ่งที่มองไม่เห็นบ้างมั้ย
       สิ่งที่มองไม่เห็นก็คือความสำเร็จ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากเลยกับการหาทางไปสู้ความสำเร็จนั้น เห้อจะไปถึงมั้ยหว่า ที่ทำอยู่ตอนนี้ก็เต็มที่แล้วน่ะแต่มันยังไม่เห็นจะดีกว่าเก่าเลย เหนื่อยมากมายเหนื่อยจริงๆน่ะ
       อยากจะหยุดทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมาแต่ก็ตั้งความหวังไปแล้วก็ไม่อยากจะหยุดตอนนี้ อยากจะลองดูว่าเราจะทำได้สักแค่ไหน ถ้าทำไม่ได้ก็คงเสียใจมากเหมือนกันน่ะ โชคดีน่ะที่เราเกิดมามีความฝัน ฝันที่จะต้องทำให้ได้ ทำได้ ต้องทำได้
    June 13

    ท่องร้านเซียงกง

       วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมาย ตื่นเช้า8.45น. แต่มีเรียน9.00น. แล้วแบบนี้จะไปทันมั้ยเนี่ย รถก็เสียอยู่ 555สรุปไม่ทัน แต่ตอนเข้าห้องเรียน โชคดีมากๆที่อาจารย์ยืนคุยกับอาจารย์อีกคนเราก็แอบกระดึบๆเข้าห้อง แล้วที่โชคดีซ้ำสองคือใบเซนต์ชื่อยังไม่ได้ถูกส่งคืนอาจารย์ 555 เราก็เลยเขียนแล้วส่งไป เรียนไปได้อีก45นาทีแกก็ปล่อย เป็นอะไรที่สบายอย่างนี้
      
       เรียนเสร็จ ก็ไปเซียงกงปทุมวัน เพื่อไปดูถังน้ำมัน ที่ไปกันมี พี่วิน ตูน โน๊ต รวมกันเป็น4คน พอไปถึงก็จัดการเดินตะเวนดูร้านขายอะไหล่เดินดุอยู่หลายร้านก็ไม่มี เดินกันนานเริ่มหิวก็แวะกินข้าวหมูกรอบกับราดหน้า สัดกันไปคนละ2จาน และก็ขับรถไปบางนา เพื่อไปเซียงกงบางนาต่อ ไปถึงบางนาภาพที่เห็นคือร้านขายอะไหล่เยอะมากๆแต่เป็นอะไหล่ของรถยนต์ มีร้านขายอะไหล่รถมอไซแค่ร้านเด่วเอง เดินเข้าไปถามก็ไม่มีถัง เหนื่อยเลยคับพี่น้อง
       สุดท้ายก็ได้ไฟท้ายรถมา ราคาก็แสนเเพง แต่ก็ต้องซื้อมาเพราะไม่มีขายตามร้านทั่วไป ตอนนี้ก็คงเหลือแต่ถังน้ำมันที่ต้องหากันต่อไป  
    June 12

    วันละนิด

                                    The best thing in your heart
                        begin with some words you give to some
    one
                                                **************
                                               สิ่งดีดีในหัวใจ
                                   บางครั้ง...ก็เริ่มต้นจาก
    คำบางคำ
                                     ที่เรามอบให้กับใครบางคน

    ความหมายเกี่ยวกับใจ ใจของเรานี่แระ

    น้อยใจ
    อาการอ่อนแอของจิตใจที่ไม่ได้รับการตอบสนอง
    ยามที่เกิดความต้องการให้คนเอาใจ
    วิธีแก้ อย่าเอาแต่ใจ



    เจ็บใจ
    อาการเป็นพิษของจิตใจที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน
    วิธีแก้ ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง


    ละอายใจ
    อาการใฝ่ดีของจิตใจ ที่ออกมาชี้หน้าด่าเรา
    ข้อแนะนำ เมื่อละชั่วได้ ก็ไม่อายแก่ใจ


    เสียใจ
    อาการวูบทางจิตใจ เกิดจากความไม่มั่นคง
    เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น
    วิธีแก้ ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้


    ใจหาย
    อาการนี้ชื่อก็บอกอยู่แล้ว
    วิธีแก้ หายใจเข้าสิ หายใจลึกๆ แล้วจะเลิกใจหาย


    หลายใจ
    อาการสืบพันธุ์ของจิตใจโดยการแบ่งตัว
    นำไปสู่อาการน้อยใจแก่คนรอบข้างได้ในเวลาต่อมา
    วิธีแก้ ระลึกไว้ มีแต่พวกอะมีบาที่ใช้วิธีแบ่งแบบนี้


    ทำใจ
    อาการที่แปลกที่สุดของใจ ยิ่งทำมากเท่าไร
    ใจยิ่งว่างเท่านั้น
    ข้อแนะนำ ทำทุกครั้ง ทำบ่อยๆ ค่อยๆ ทำ

    รอรอรอ...รอนานแล้วน่ะเนี่ย

    เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณต้องการ
    ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่ 

    เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณรัก
    ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น 

    เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่เลย
    เพราะชีวิตช่างแสนสั้น สำหรับเวลาที่สิ้นเปลืองไป
    . . .กับคนที่ไม่ใช่เลย
     

    คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขาจะรักคุณจริงในภายหลัง
    เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ
    . . .แต่ไม่ช้าเขาก็ไป
     

    อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ
    เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ
    เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า
    . . .มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป
     

    โชคชะตา. . .บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
    แต่หัวใจ. . .บอกถึง คนที่จะอยู่กับเรา ตลอดไป
    June 01

    ไม่ง่าย....แต่ก็ไม่ยาก

    การให้อภัยในสมัยนี้มีน้อยลงไปทุกวัน...
     
    มีเรื่องราวทะเลาะผิดใจกัน แค่ " ไม่เอาเรื่อง" ก็นับว่ามากแล้ว...
     
    ไม่ต้องพูดถึงการให้อภัย...
     
    ขอเพียงอย่างเดียว...ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับชีวิตฉันอีก..
     
    พูดง่าย ๆ หายไปจากชีวิตฉันเลย...อย่าให้เห็นหน้าอีกนะ อย่ามาข้องแวะด้วยเด็ดขาด...
     
    หนักหน่อยก็จะพูดแบบฝรั่ง "Evaporate !" ....ระเหยหายไปต่อหน้าต่อตาซะเลย...
     
    บางคนอาจจะมีจิตใจกล้ำกลืนความรู้สึกที่เกิดขึ้น
     
    และพูดออกมาได้ว่า "O.K ฉันให้อภัย" แต่..."แต่ฉันไม่มีวันลืมเด็ดขาด"
     
    พร้อมกับแอบชื่นชอบจิตใจอันสูงส่งงดงามของตัวเอง
     
    แต่หารู้ไม่ว่ากำลังพูดสิ่งที่ขัดแย้งกันในตัว...ให้อภัยแต่ก็ไม่ให้อภัย
     
    เพราะการให้อภัยแต่ไม่ลืมก็เหมือนกับไม่ได้ให้อภัยนั่นแหละ...
     
    คล้ายจะบอกว่า "ฉันให้ของชิ้นนี้แก่คุณ...แต่เก็บมันไว้ฉันนะ"...
     
    แต่ใครจะลืมลง...ยิ่งเจ็บปวดมากยิ่งจำไปนานเท่านาน ?...
     
    หลายคนคงขัดแย้ง...

    ก็เหมือนกับการที่เราจะคิดถึงเรื่องของ อดีต และ ปัจุบัน...
     
    คนเราจะตัดขาดจากอดีตไม่ได้ ก็จริง...แต่เราเลือกอดีตได้...
     
    เรา "ลืม" อดีตไม่ได้ แต่เรา "เลือกจำ" อดีตได้...
     
    การอภัยจึงไม่ใช่การ "ลืม" สิ่งที่เกิดขึ้น..แต่เป็นการเลือก ที่จะ "ไม่จำ" มัน
     
    ในเมื่อเรามีอิสระที่จะเลือกความทรงจำในอดีต...มาคิดทบทวนตามที่เราต้องการได้...
     
    เราก็มีสิทธิ์จะไม่เลือกสิ่งที่เราไม่อยากจะจดจำได้เช่นกัน
     
    นั่นคือการลืม...
     
    ความทรงจำที่เจ็บปวดจะวกเวียนกลับมาครั้งแล้วครั้งเล่า
     
    แต่เราไม่ปล่อยใจให้คิดตาม...ไม่ช้ามันก็จะเลือนลางไปในที่สุด...
     
    ตราบใดที่ยังเก็บความทรงจำในความผิดที่เกิดขึ้นไว้...
     
    ถึงจะรักกันปานจะกลืนกิน...ก็คงไม่สนิทใจได้เหมือนเดิม..
     
    เพราะมันจะเฝ้าหลอกหลอนความสัมพันธ์ทุกอย่างที่มีต่อกันแม้แต่ลึกซึ้งที่สุด...
     
    ไม่ต่างกับกินอาหารที่แสนจะเอร็ดอร่อยขณะปวดฟันอยู่...อย่างไรอย่างนั้น...

    "เมื่อมองข้อด้อยของเขาแล้ว...ก็ควรมองข้อดีของเขาด้วย

    เมื่อจำข้อเสียของเขาได้...ก็ต้องจำข้อดีของเขาได้เช่นกัน

    ต้องทราบข้อดีของตนเอง...และข้อด้อยของตนเอง

    ต้องคิดถึงจุดเด่นของตนเอง...และข้อเสียของตนเอง"