เคยได้ยินใช่ไหมว่าที่นึงถ้าไปถึงเราจะมีทุกอย่าง

ความสุขความฝันอะไรที่เฝ้ารอ จะรอเราอยู่ที่ปลายทาง

และต้องใช้เพียงตั๋วเดินทางแค่ใบเดียวและมันก็ไปกลับได้ตั้งหลายครั้ง

แต่ไม่เคยจะมีผู้ใดที่เคยไป จะกลับมาเล่าอะไรให้ฉันฟัง

ก็เลยสงสัยว่าจริงหรือไม่จริงอยากไปเจอกับตัวสักครั้งหนึ่ง

จะต้องเดินทางไกลด้วยเท้าฉันก็ยอมหากมันจะมีอะไรเมื่อไปถึง

ต่อให้ตั๋วเดินทางจะแพงสักเท่าไร จะจ่ายด้วยอะไรจะไปหามา

และฉันจึงจ่ายหมดเท่าชีวิตที่ฉันมี เพื่อให้ใครบางคนเขาส่งคืนและบอกว่า

ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน

แต่ว่ารถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉันจึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง

อย่างที่เคยบอกไปฉันทุ่มเทและออกเดินไปตามทางที่เขาไป

จะเหนื่อยจะร้อนจะหนาวฉันไม่กลัว ตราบใจทรนงจะทนไหว

และในไม่ช้าไม่นานก็มองเจอว่ามีปลายทางอยู่ไม่ไกล

ก็เลยตะเกียกตะกายเพื่อไปเจอ สุดท้ายปลายทางที่หายไป

มันคงไม่มีจริงแท้และแน่นอน ปลายทางให้กับคนอย่างฉัน


ตั๋วเดินทางที่ใครๆ ก็มี ก็ไม่ได้มีให้คนอย่างฉันเหมือนกัน

จึงหวนคืนไปยังทางที่เดินมาก็มีใครมองอยู่ตรงนั้น
พอเดินกลับไป ก็เจอคนเดิม ที่บอกกับฉันย้ำๆ ซ้ำๆ ว่า